Myocardinfarct: de vijfde, universele definitie maakt het gemakkelijker
ESC-CONGRES Voor het eerst hebben vier belangrijke wetenschappelijke verenigingen, namelijk de European Society of Cardiology (ESC), het American College of Cardiology (ACC), de American Heart Association (AHA) en de World Heart Federation (WHF), samen een vijfde universele definitie van myocardinfarct opgesteld.(1)
De classificatie is vereenvoudigd van vijf naar drie categorieën: primair myocardinfarct, secundair myocardinfarct en myocardinfarct als gevolg van een interventie. De nieuwe definitie leunt beter aan bij de pathofysiologie en de klinische evaluatie en leidt tot een coherente therapeutische beslissing. Wereldwijd vertonen bijna 260 miljoen mensen ischemisch hartlijden. In België wordt de incidentie van myocardinfarct geraamd op 136/100.000 inwoners per jaar en bedraagt de sterfte 5-10%.
Primair myocardinfarct
Een primair myocardinfarct kan spontaan optreden als gevolg van een acuut coronair probleem. De oude term type I-myocardinfarct bleef beperkt tot atherotrombose. De nieuwe classificatie houdt rekening met alle acute coronaire problemen, dus ook een spontane dissectie van een kransslagader, vasospasme en coronaire embolie.
De categorie omvat nu ook restenose, trombose van de stent en falen van een transplantaat na meer dan dertig dagen omdat het dan vaak gaat om een primair coronair lijden in plaats van een complicatie van revascularisatie. De diagnose wordt bevestigd door beeldvorming: coronariografie, intracoronaire beeldvorming (OCT, IVUS) en functionele tests.
Secundair myocardinfarct
Een secundair myocardinfarct kan te wijten zijn aan een andere acute ziekte zoals een ontwrichting van het evenwicht tussen de zuurstoftoevoer en de zuurstofnood. Die term vervangt de oude, weinig praktische term van type 2-myocardinfarct.
Een secundair myocardinfarct wordt gediagnosticeerd als de myocardischemie die voortvloeit uit die onevenwichtigheid, een gevolg is van obstructief coronair lijden zonder teken van acuut coronair probleem en/of als het daaruit voortvloeiende myocardletsel volstaat om een nieuwe afwijking van de segmentale kinetiek of een verlies van levensvatbaarheid van het myocard te veroorzaken. Objectieve criteria worden gehanteerd bij invasieve en niet-invasieve beeldvorming van het hart en de kransslagaders om de onzekerheid in geval van een verhoogd troponinegehalte te verminderen en een coherente diagnose te kunnen stellen.
Myocardinfarct als gevolg van een interventie
Deze benaming vervangt de termen type 4- en type 5-myocardinfarct. Een myocardinfarct als gevolg van een interventie wordt gediagnosticeerd in geval van optreden van een acute myocardischemie en een letsel na een complicatie van een cardiale interventie (ablatie, overbrugging, valvuloplastiek, coronaire angioplastiek,...) uitgevoerd tijdens de laatste dertig dagen. Belangrijk is dat een troponinegehalte > 5 x percentiel 99 na een angioplastiek niet meer het enige criterium van myocardinfarct als gevolg van een interventie is. De diagnose stoelt op het optreden van een coronaire complicatie (dissectie, bundeltakblok, no reflow, trombose van de stent,...) en/of op een nieuw letsel.
Te onthouden
De nieuwe indeling in drie categorieën vereenvoudigt de praktijkvoering.
- Intracoronaire beeldvorming, echocardiografie en MRI van het hart winnen aan belang.
- Voor het troponinegehalte worden geslachtsspecifieke bovengrenzen vastgelegd om onderdiagnostiek bij vrouwen te vermijden.
- De vijfde definitie ligt in de lijn van de ICD-11-codes, wat bevorderlijk zou moeten zijn voor epidemiologisch onderzoek, de vergelijking van gegevens tussen landen en de bewaking van de volksgezondheid.
Referentie:
1. Mills NL, Newby LK, Zaman S, et al. Fifth Universal Definition of Myocardial Infarction. Eur Heart J 2026;00:1-48. DOI:10.1093/eurheartj/ehag101.